Blog post

Het klokje tikt door… || verdriet & rouw

7 oktober 2019Marcelina

Het klokje tikt door, de bakker gaat weer open… Voor de meeste mensen een normale maandag. Alleen is er in het dorp waar ik woon momenteel veel verdriet. Woensdag kwam bij een eenzijdig ongeval in Gelderland een twintigjarig meisje om het leven en afgelopen zaterdag kwam er bij een auto ongeval een peuter van 3 om het leven. Beide inwoners van het dorp waar ik woon. Verderop in Nederland zijn er nog meer verdrietige dingen gebeurd afgelopen week zoals in een dorp in Gelderland waar een kleuter van 5 bij een ongeluk om het leven kwam. Verschrikkelijke gebeurtenissen. 

 

Verdriet

Er is dus heel veel verdriet. Het heeft mij geraakt. Alle ongelukken raken me, maar nu het zo dichtbij kwam in ons dorp, zet het me wel aan het denken. Ik ken beide gezinnen niet persoonlijk en ik was niet verwant aan deze twee jonge mensen, maar toch raakt het je. Zo jong nog en dan al het leven moeten verlaten. Onbegrijpelijk. 

Ik besloot mijn woorden op papier te zetten, omdat dat mij altijd helpt. Dat voelt goed voor mij. Daarnaast weet ik ongeveer wat deze gezinnen doormaken, omdat ik ook dit verdriet heb gekend. Ik wil het niet op mij betrekken, maar in de periode dat mijn gezin in rouw was, heb ik een gedicht geschreven. Dat gedicht heb ik aangepast en dat wil ik delen. Het is een christelijk gedicht, maar wie weet haal je er als niet-christen ook een bemoediging uit:

 

*Disclaimer: Ik ben trouwens geen dichter. Schrijven is een van mijn hobby’s, maar dichten doe ik zelden. Normaal gesproken alleen met sinterklaas.  

 

Rouw

Iedereen die dit leest en die in rouw is: heel veel sterkte! Misschien is het wat langer geleden, misschien is het kort geleden gebeurd. Ik hoop dat je iets aan mijn woorden hebt. Je staat er in ieder geval niet alleen voor. Mijn gedachten gaan uit naar de gezinnen/families die deze week een geliefde naar het graf moeten brengen. Woorden schieten tekort in zo’n situatie.

Vandaag dus niet een ‘happy’ bericht op A cup of happiness, maar wel een persoonlijk/realistisch bericht. Het wordt vaak als ‘zwak’ gezien als iemand zijn/haar emoties toont, maar deze emoties hebben mij uiteindelijk deels gevormd tot de persoon die ik nu ben.

 

 

Comments (3)

  • Naomi

    7 oktober 2019 at 09:12

    Het gedicht vind ik prachtig! En ik snap wel dat rouw op deze manier heel dichtbij komt. Het zet je (weer) stil en dat is confronterend.
    Naomi onlangs geplaatst…Houden van een nieuwe woonplaatsMy Profile

  • rachel

    7 oktober 2019 at 10:44

    jeetje wat heftig allemaal zeg 🙁 die dingen raken mij ook altijd zo ongeacht of ze bekend zijn of niet
    rachel onlangs geplaatst…Goedkoop maar identiekMy Profile

  • Nelleke

    7 oktober 2019 at 11:09

    Heel treffend verwoord!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge

Prev Post

Rondreis door Noorwegen en Zweden met een gezin | gastblog | A cup of happiness

4 oktober 2019

Next Post

Ik ben een flexitariër: wat betekent dat?

8 oktober 2019